Kinderen: 4-14 jaar: Begindosering 7,5 mg/kg lichaamsgewicht per dag tot 15 mg/kg per dag in 2-3 giften. Dagdosering kan wekelijks worden verhoogd in gelijke stappen tot max. 45 mg/kg per dag; max. 3600 mg  per dag. De onderhoudsdosering moet worden verdeeld in 3-4 giften. Ouder dan 14 jaar: Begindosering 600-1200 mg per dag in 2-3 giften. Dagdosering kan wekelijks worden verhoogd in gelijke stappen, max. 3600 mg per dag in 3-4 giften. Bij gelijktijdig gebruik van carbamazepine, fenytoine of valproaat moet de dosering van deze met 20-30% worden verlaagd bij aanvang van de behandeling van felbamaat.

felbamaat

Anti-epilepticum. Kinetische gegevens: Resorptie: goed. Tmax = 2-6 uur. Therapeutische plasmaconcentratie: 32-82 microg/ml, 18 microg/ml bij atonale aanvallen bij syndroom van Lennox-Gastaut. T1/2el = 15-23 uur.

Suspensie 120 mg/ml 230 ml. Tablet 400 mg, 600 mg. De suspensie bevat methylhydroxy- en natriumbenzoaat.

Adjuvante behandeling bij het syndroom van Lennox-Gastaut bij falen van alle beschikbare anti-epileptica bij kinderen van 4 jaar of ouder.

Over het gebruik van deze stof tijdens zwangerschap bij de mens bestaan onvoldoende gegevens om de mogelijke schadelijkheid te beoordelen. Er zijn tot dusver geen aanwijzingen voor schadelijkheid bij dierproeven. Wegens het risico van beenmergdepressie bij de foetus en zuigeling mag felbamaat niet worden gebruikt tijdens zwangerschap of lactatie.

Symptomen: Ernstig: ataxie, nystagmus, diplopie, onrust of coma. Mild: duizeligheid, slaperigheid, hoofdpijn, otitis media, misselijkheid, braken, obstipatie, gewichtsverlies, purpura, milde tachycardie.

Bloeddyscrasie of verstoorde leverfunctie in de anamnese.

De patient dient voor de behandeling op de hoogte te worden gesteld van de zeer ernstige bijwerkingen. Hematologisch bloedbeeld en leverfunctietests (AST, ALT, bilirubine) moeten voor het begin en gedurende de behandeling elke 2 weken worden bepaald. Bij

Felbamaat verhoogt door remming van de eliminatie de plasmaconcentratie van fenytoine (20-60%) en valproaat (> 18%) en verlaagt die van carbamazepine met ca 25%, terwijl die van de actieve metaboliet met 50% stijgt. Andersom kunnen carbamazepine en fenytoine een plasmaconcentratiedaling van felbamaat veroorzaken tot 20%. De bijwerkingen van carbamazepine, fenytoine of valproaat kunnen worden versterkt.

Frequent: misselijkheid, braken, anorexia, hoofdpijn, dubbelzien. duizeligheid. Bloeddyscrasieen (aplastische anemie, trombocytopenie, leukopenie, pancytopenie), hepatotoxiciteit; (voor beide afwijkingen in 30% van de gevallen met fatale afloop). Verder: slapeloosheid/slaperigheid, gewichtsverlies, dyspepsie. Minder frequent: ataxie, visusstoornissen, abdominale pijn, oververmoeidheid. Zelden: huiduitslag, spraakstoornissen, depressie, angst, hypofosfatemie. Zeer zelden: ernstige overgevoeligheidsreacties zoals epidermale necrose, Stevens-Johnson-syndroom, anafylactische shock.

Schering-Plough

05 July 2001